Όταν οι αμερικάνοι κουράζονται πια να μιλούν για dollars και…bucks, και …αναρωτιούνται για την έννοια της … «Democracy»…

0

Όταν οι αμερικάνοι κουράζονται πια να μιλούν για dollars και…bucks, και

…αναρωτιούνται για την έννοια της … «Democracy»…

Από τον Ρένο Λιάνη

Πρίν χρόνια ακούστηκε στις ειδήσεις ξαφνικά ότι ετίθετο ένα θέμα συζήτησης στα αμερικάνικα

πανεπιστήμια περί της έννοιας της δημοκρατίας. Με παραξένεψε που το άκουσα αυτό το

…ετυμολογικό ενδιαφέρον των χοντροκομμένων αμερικάνων.

Και μετά, το ξέχασα. Έμεινε όμως στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, σαν απορία. Τι τους

κόφτει (έκοφτε) αυτούς, που όταν συζητάνε, άλλο δεν ακούς από ντόλλαρς και μπάκς ;

Πέρασαν χρόνια, ψηφίστηκε το Μάαστριχ το 1991 απ΄όλες τίς δυτικές χώρες (και δεν είναι

τυχαίο που έγινε η κατάρρευση όλων τών απομειναριών τών σοσιαλιστικών καθεστώτων

τότε)…

Ξαφνικά, άρχισαν διάφορα μέτρα, λιτότητα περισσότερη στις πλούσιες δυτικές κοινωνίες, όσον

αφορά δε τις χώρες τού πρώην σοσιαλιστικού μπλοκ, εκεί πέσανε σε απερίγραπτη φτώχεια και

κυβερνούσε πια η μαφία… Ορδές ανθρώπων φεύγανε προς τις δυτικές καπιταλιστικές χώρες

για να φάνε ένα κομμάτι ψωμί.

Στις δυτικές χώρες λοιπόν, κατά κύματα φέρνανε τη λιτότητα. Κι άλλη λιτότητα, κι άλλο

οικονομικό πρόβλημα με συνεχείς περιορισμούς τών εργασιακών δικαιωμάτων. Ως που

φτάσαμε στο ευρώ. Όπου εκεί, τούς αποτελείωσαν. Αποτελειώσαν, όλα τα εργασιακά

δικαιώματα.

Εκεί, αναρωτιέται κανείς πού είναι τα δημοκρατικά δικαιώματα τού ανθρώπου, και τί σημαίνει

τελικά δημοκρατία.

Εκεί λοιπόν, εμείς οι Έλληνες – τουλάχιστον- (που δεν μάς άφησαν να μάθομε ελληνικά ποτέ τα

ξένα και ντόπα αφεντικά μας), γνωρίζουμε πάνω-κάτω ότι “δήμος” σημαίνει “λαός” . Κι ότι

“κράτος” σημαίνει “ισχύς” , “εξουσία” . Έτσι λοιπόν η λέξη “δημοκρατία” σημαίνει τήν εξουσία

τού λαού.

Όταν λοιπόν αποφάσισαν να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα … με χημικά, δακρυγόνα, κρότου

λάμψης, ξυλοδαρμούς με γκλόμπς (απ΄την πλευρά πούναι το σίδερο), σπασμένα κεφάλια,

μηχανάκια που πέφταν με γκλόμπς πάνω σε απελπισμένους διαδηλωτές, …για να περάσουνε

το ξεπούλημα μιάς ολόκληρης χώρας και το θάνατο ενός λαού, τότε λοιπόν, για να μην

καταλάβει ο κόσμος ότι δεν ζει σε πραγματική δημοκρατία, αλλά σε μιά ναζιστική τερατωδία,

διοργάνωσαν δήθεν αγανακτισμένους κι εκεί, πρόβαλλαν καινούριες λέξεις και ορολογίες.

Όπως real democracy, άμεση δημοκρατία και άλλα τέτοια.

Όμως, στην Αρχαία Ελλάδα, εκεί που εφαρμόσθηκε και ανακαλύφθηκε αυτού τού είδους το

κοινωνικό σύστημα, χρησιμοποιήθηκε ποτέ ο όρος “άμεση δημοκρατία”; Την θυμόμαστε αυτή

τη φράση ποτέ απ΄το σχολείο; Μάς την δίδαξαν να υπήρχε στην αρχαία Ελλάδα;

Πώς ήταν λοιπόν στην αρχαία Ελλάδα αυτό το σύστημα τής δημοκρατίας με την πραγματική

έννοια τής λέξης και όχι την υποκριτική; Οι ελεύθεροι πολίτες συγκεντρώνονταν και

αποφάσιζαν με δημοψηφίσματα για όλα τα τεκταινόμενα.

Αυτό είναι η δημοκρατία…

Θα γίνει πόλεμος; Ψήφιζαν αυτοί. Θα γίνει λιτότητα; Ψήφιζαν αυτοί.

Εδώ, έχομε κυβερνήσεις εκλεγμένες με ύποπτους τρόπους (δωροδοκίες, χρηματοδοτήσεις από

κεφαλαιούχους , ταξίματα, πληρωμές, διορισμοί, εξαγορά ψηφοφόρων, και διάφορες άλλες

διευκολύνσεις).Πρώτον αυτό. Δεύτερον, αυτοί οι άνθρωποι που εκλέγονται αποφασίζουνε

χωρίς τη συμμετοχή τού λαού, εξυπηρετώντας συμφέροντα αυτών που τούς έχουν

χρηματοδοτήσει (και συνεχίζουν να τούς χρηματοδοτούν) που είναι άνθρωποι τού κεφαλαίου

(εσωτερικού και εξωτερικού).

Οι αποφάσεις που παίρνονται είναι πάντα αντι-εθνικές, αντι-οικολογικές και είναι και

απάνθρωπες αποφάσεις, ενάντιες στους αθώους και τίμιους εργαζόμενους ανθρώπους. Οπότε,

η επιλογή τής “Άμεσης Δημοκρατίας” ως όρου καινούριου που κατέκλυσε τούς αριστερούς

κύκλους ήτανε μιά ευκαιρία ακόμη να ξεγελάνε τούς ανθρώπους και να τούς πείθουν ότι έχουν

δημοκρατία -μιά και “υπάρχει” και η “άμεση”-.

 

 

 Το περιοδικό δεν συμφωνεί απαραίτητα με τα γραφόμενα από έκαστο αρθρογράφο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση άρθρου ή τμήματος άρθρου χωρίς την αναφορά του ονόματος του περιοδικού και του ονοματεπώνυμου ή ψευδώνυμου του αρθρογράφου.

Share.

About Author