Φεστιβάλ Τζαζ στην Τεχνόπολη- 2015

0

Φεστιβάλ Τζαζ στην Τεχνόπολη, 2015

Από τους   Ειρήνη Κουλούρη  και PASQUINADE

Φέτος ακούσαμε μιά πιο ομοιογενή κατάσταση στην Τεχνόπολη, στο φεστιβάλ τζαζ που έλαβε χώρα από τις 3 έως τις 7 Ιούνη 2015. Εννοώ  ότι όλοι ήταν καλοί καλλιτέχνες. Υπήρχαν χρονιές που άκουγες  πράγματα χωρίς κανένα ενδιαφέρον, αμέσως πριν ή μετά από κάτι ταλεντάρες που σ΄άφηναν ξερό. Φαίνεται ότι αυτό τείνει να εκλείψει, ευτυχώς.  Όπως πάντα, το φεστιβάλ το ξεκίνησε η Big Band του Δήμου Αθηναίων, εκρηκτική πάντοτε. Groovin’ Hard τού ντράμμερ Buddy Rich,  Moment Notice  τού Coltrane, Barnburner  τού Les Hooper,  – Jody Grind –  σύνθεση τού πιανίστα Horace Silver, “For Lena nad Lennie“ ,  “Mambone”, είναι όσα μπορώ να θυμηθώ. Είδαμε αμέσως μετά τους εκπρόσωπους της Ελλάδας  Τhe Wonderfall Quartet με την καλή τραγουδίστρια Ειρήνη Κωνσταντινίδη. Από την Ιταλία τον Nicola Conte  με τη ζωηρή μουσική του.  Μιά ελληνίδα με την μπάντα της, που εκπροσώπησε την Γερμανία  με το όνομα Athina Kontou Band, συχνά με διασκευές σε ρεμπέτικα αλλά και Kurt Weil,  έπειτα ακολούθησαν οι πολύ ταλαντούχοι και ξεχωριστοί Κύπριοι καλλιτέχνες με την ονομασία Andreas Rodosthenous Ethnic Jazz Ensemble που πάντρευαν ανατολή με τζαζ, οι Ούγγροι Nigum  φοβεροί. Η μουσική τους ήταν σαν «στόμα» που μιλούσε, πού΄λεγε χίλια πράγματα. Πράγμα ασυνήθιστο, των μεγάλων ταλέντων μόνο.Ο ήχος τους κυρίως βαλκάνιος. Μετά ήρθαν οι Πολωνοί OrangeTrane κι αυτοί ξεχωριστοί,  πολύ ωραίοι και με μιά θεατρικότητα στις κινήσεις τους, πιο  έντονη από τον ντράμερ τους. Από την Σουηδία ένας έλληνας.  Orfeas Wärdig Tsoukalas Quartets το όνομά τους, καλοί δεξιοτέχνες σε αργά κυρίως κομμάτια. Πολύ καλοί και οι καλλιτέχνες από το Λουξεμβούργο Jeff Herr Corporation, αν και όχι τόσο συναισθηματικοί. Oι Τσέχοι Emil Viklický “Grand Moravia” Trio με τον πράγματι αμερικάνικο ήχο.

 

 

Gabriele Pezzoli

Gabriele Pezzoli

Την επόμενη μέρα, Σάββατο, μας ξετρέλλανε το γκρούπ από την Ελβετία Gabriele Pezzoli Trio ανάμικτης τζαζ με κλασσική, αυτό που είναι η αδυναμία μας. Πολλά συγχαρητήρια τους αρμόζουν για την δραματικότητα, την ποίηση, γενικά την αληθινή μουσική τους. Μας συγκίνησαν οι Gorka Benitez & David Xirgu από την Ισπανία, με αφιέρωση σε όσους πεθαίνουν άδικα και μάλιστα εξ αιτίας των πολιτικών, με την χαρούμενη μουσική τους που θύμιζε Άνδεις -όποτε έπαιζε φλάουτο-. Ο σαξοφωνίστας Gorka Benitez έπαιζε πότε φλάουτο, πότε σαξόφωνο. Δεν ξετρελαθήκαμε με τους πορτογάλους Duo Carlos Bica & Joao Paulo Esteves da Silva, επειδή η μουσική του πιανίστα ήταν πολύ στατική. Και έπειτα ήρθε μιά ακόμη  έκπληξη. Marjorie Barnes & Equinox, από Ιρλανδία και Ολλανδία. Μια μεγάλης ηλικίας κυρία, που παρέπεμπε κατ΄ ευθείαν σε Billie Holiday και Ella Fitzgerald. Κάτι εκπληκτικό! Οι μουσικοί υπήρχαν για την προσωπικότητά της… Let’s dance ! Όλοι τους τόσο τέλειοι, νόμιζες ότι έβλεπες ταινία, ότι έβλεπες ντοκυμαντέρ παρουσίασης μουσικών άλλων χρόνων. Έπειτα ακούσαμε την συγκοπική μουσική των Ισραηλινών Yoav’s Eshed Trio Millionaires, ενώ ακολούθησαν  οι Βέλγοι Hijaz (με τον ελληνικής καταγωγής πιανίστα). O  ήχος τους τσιγγάνικος-βαλκάνιος και όλα τα «πηγαδάκια» στο κοινό μιλούσαν κατενθουσιασμένα γι αυτούς. Πολύ ωραίοι και οι τούρκοι καλλιτέχνες Mercan Dede Secret Tribe με την (πάντοτε -για Τουρκία-) ανατολίτικη τζαζ τους και με τον δερβίση να χορεύει (φέτος δεν ακούσαμε βρισίματα, έγινε όμως μιά επίθεση μέσα στο κοινό και τρομάξαμε, και σύντομα διώχτηκαν  …).

 Το περιοδικό δεν συμφωνεί απαραίτητα με τα γραφόμενα από έκαστο αρθρογράφο. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση άρθρου ή τμήματος άρθρου χωρίς την αναφορά του ονόματος του περιοδικού και του ονοματεπώνυμου ή ψευδώνυμου του αρθρογράφου.

Share.

About Author